MALAYSIA DALAM KEBUNTUAN POLITIK: CALLISTUS ANTONY D’ANGELUS

Perhimpunan Agung UMNO berkemungkinan menjadi paku terakhir pada keranda Kerajaan MADANI pimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim. Kerajaan gabungan ini kini telah berpecah sehingga ke tahap di mana, sekalipun ia terus bertahan sehingga Pilihan Raya Umum akan datang yang perlu diadakan selewat-lewatnya pada Februari 2028, ia pada hakikatnya akan menjadi sebuah pentadbiran yang sudah hilang keupayaan untuk bergerak secara berkesan.

Parti Perdana Menteri, Parti Keadilan Rakyat (PKR), telah dicabar dan dilemahkan secara terbuka oleh rakan-rakan utama dalam gabungan, iaitu UMNO dan DAP. Jarang sekali kita melihat perbezaan pendapat yang begitu ketara dalam kalangan anggota Kabinet berlaku secara terbuka. DAP terus mengeluarkan pelbagai ancaman, namun pada masa yang sama masih kekal memegang jawatan dalam Kabinet. UMNO dan parti-parti komponen Barisan Nasional yang lain pula semakin jelas menunjukkan bahawa mereka mahu bergerak sendiri atau bekerjasama dengan PAS dalam Pilihan Raya Umum akan datang.

PKR sendiri dilanda perpecahan dalaman, khususnya selepas pemergian bekas Timbalan Presidennya, Rafizi Ramli. Pada penghujung 1990-an, Anwar sendiri mengetuai gerakan untuk menghapuskan “korupsi, kronisme dan nepotisme” di Malaysia. Namun hari ini, beliau merupakan Presiden partinya manakala anak perempuannya memegang jawatan Timbalan Presiden. Walaupun beliau merupakan seorang tokoh politik yang mempunyai kedudukan dan kewibawaannya sendiri, kedudukan seorang bapa dan anak perempuan di dua jawatan tertinggi dalam hierarki sesebuah parti politik sememangnya menimbulkan persoalan mengenai agenda reformasi yang pernah dijanjikan.

Walaupun munasabah untuk mengatakan bahawa Kerajaan MADANI memerlukan masa untuk melaksanakan reformasi terhadap struktur tadbir urus dan institusi negara, hakikatnya terlalu sedikit kemajuan sebenar yang dapat dilihat sehingga orang ramai seolah-olah telah hilang keyakinan bahawa sesuatu yang benar-benar bermakna akan dapat dilaksanakan. Perjuangan menentang rasuah pada ketika ini kelihatan semakin gagal.

Ada satu ungkapan yang sering digunakan bahawa ahli politik “berkempen dalam puisi dan memerintah dalam prosa”. Ahli-ahli politik kita pula cukup mahir berkempen dalam puisi, tetapi kemudiannya memerintah dengan penuh kepura-puraan.

Kesan sebenar daripada kelemahan tadbir urus dan pemerintahan paling dirasai oleh rakyat biasa. Perniagaan besar serta golongan elit politik dan korporat mendapat manfaat daripada sebuah kerajaan yang lemah.

Inilah yang sedang berlaku di Malaysia pada masa ini. Suara dan keresahan rakyat yang berada di lapisan terbawah piramid kekayaan dan pendapatan terus diketepikan berkali-kali.

Apakah yang seterusnya untuk Malaysia? Dari sudut kepimpinan politik, keadaan kelihatan suram. Parti-parti politik utama masih diterajui oleh ahli-ahli politik lama yang telah bertukar-tukar kerusi dan kedudukan selama beberapa dekad. Rakyat tidak mungkin boleh mengharapkan perubahan sebenar sekiranya pemainnya masih orang yang sama.

Rakyat perlu bangkit dan menyuarakan rasa tidak puas hati mereka. Hanya dengan itu perubahan yang sebenar dan bersifat sistemik boleh berlaku.